CHARAKTER
Jest to pies szalenie inteligentny i zrównoważony. Południowi Włosi starali sie utemperować jego impulsywność, dzikość i nieufność wobec człowieka. Mastino Napoletano jest dzisiaj psem o temperamencie cierpliwym, czułym w stosunku do dzieci, szanującym swego pana. Jest psem bardzo czujnym; jeżeli nawet nie jest niebezpieczny. Jego ogromna masa i niezwykła siła czynią z niego dobrego stróża, którego napastnik boi się bardziej z uwagi na jego imponujacy wygląd i wymiary niż z jego ataków. W rzeczywistości rasa ta przechodzi do ataku w sytuacji dużego niebezpieczeństwa, jednak najpierw ogranicza się do przestraszenia napastnika swoją obecnością i wydaje sie mówić "jestem tutaj, no to co robimy dalej?" i jeżeli napastnik pozbawiony jest zdrowego rozsądku i nie opuszcza terytorium Mastino, ten czuje sie usprawiedliwiony i przechodzi do ataku. Ale pamiętać należy, że ten pies nie gryzie po to, zeby poszarpać ubranie czy łydkę, lecz zeby pokonać ofiarę raz i ostatecznie. Robi to wprawdzie rzadko i niechetnie, ale nie ze strachu, tylko dlatego, że walki nie zalicza do swoich ulubionych sportów. A jaki Mastino jest w domu? Przede wszystkim jest oddany swemu panu bezgranicznie, wiernie podąża za jego krokami, w razie potrzeby gotów oddać za niego życie. Jest zrównoważony, o stalowych nerwach, nadzwyczaj odważy. Możemy mu powierzyć opiekę nad domem. W stosunku do dzieci ma ogromą dozę cierpliwości, dobrotliwie unika zbyt duzego męczenia. Mastino obdarzony jest nadzwyczajną pamiecią. Potrafi zapamiętać wroga, czy krzywdę zadana mu w przeszłości, po to tylko by w odpowiednim czasie wyrównać rachunki. Ma również zadziwiający dar selekcjonowania ludzi na tych dobrych i tych złych. Jedyna rzecz z jaką Mastino nie może sie pogodzić - to zmiana właściciela. Czuje się wtedy zdradzony i oszukany, nie potrafi juz tak bez reszty i ufnie pokonać nowego pana. Nasze polskie, Mastino różni sie zasadniczo od włoskich psów, i to nie tylko wygladem ale przede wszystkim osobowością. To co Włosi korygowali i eliminowali latami, my poprzez nieumiejetną hodowlę niszczymy. Nasze psy w większości to zwierzęta agresywne, impulsywne i swojej waleczności zaciekłe. A w powiązaniu z ich ogromną siłą stają się niebezpieczne i groźne dla otoczenia. Pamietajmy, że nie tylko natura, ale w dużym stopniu wychowanie kształtuje charakter. I tylko my decydujemy czy mamy przy sobie przyjaciela i zrównoważonego obrońce, czy nieobliczalną bestię.
(wg. Marty i Tadeusza Szymańskich ["Mój Pies" nr. 3 marzec 95])
Jest to pies szalenie inteligentny i zrównoważony. Południowi Włosi starali sie utemperować jego impulsywność, dzikość i nieufność wobec człowieka. Mastino Napoletano jest dzisiaj psem o temperamencie cierpliwym, czułym w stosunku do dzieci, szanującym swego pana. Jest psem bardzo czujnym; jeżeli nawet nie jest niebezpieczny. Jego ogromna masa i niezwykła siła czynią z niego dobrego stróża, którego napastnik boi się bardziej z uwagi na jego imponujacy wygląd i wymiary niż z jego ataków. W rzeczywistości rasa ta przechodzi do ataku w sytuacji dużego niebezpieczeństwa, jednak najpierw ogranicza się do przestraszenia napastnika swoją obecnością i wydaje sie mówić "jestem tutaj, no to co robimy dalej?" i jeżeli napastnik pozbawiony jest zdrowego rozsądku i nie opuszcza terytorium Mastino, ten czuje sie usprawiedliwiony i przechodzi do ataku. Ale pamiętać należy, że ten pies nie gryzie po to, zeby poszarpać ubranie czy łydkę, lecz zeby pokonać ofiarę raz i ostatecznie. Robi to wprawdzie rzadko i niechetnie, ale nie ze strachu, tylko dlatego, że walki nie zalicza do swoich ulubionych sportów. A jaki Mastino jest w domu? Przede wszystkim jest oddany swemu panu bezgranicznie, wiernie podąża za jego krokami, w razie potrzeby gotów oddać za niego życie. Jest zrównoważony, o stalowych nerwach, nadzwyczaj odważy. Możemy mu powierzyć opiekę nad domem. W stosunku do dzieci ma ogromą dozę cierpliwości, dobrotliwie unika zbyt duzego męczenia. Mastino obdarzony jest nadzwyczajną pamiecią. Potrafi zapamiętać wroga, czy krzywdę zadana mu w przeszłości, po to tylko by w odpowiednim czasie wyrównać rachunki. Ma również zadziwiający dar selekcjonowania ludzi na tych dobrych i tych złych. Jedyna rzecz z jaką Mastino nie może sie pogodzić - to zmiana właściciela. Czuje się wtedy zdradzony i oszukany, nie potrafi juz tak bez reszty i ufnie pokonać nowego pana. Nasze polskie, Mastino różni sie zasadniczo od włoskich psów, i to nie tylko wygladem ale przede wszystkim osobowością. To co Włosi korygowali i eliminowali latami, my poprzez nieumiejetną hodowlę niszczymy. Nasze psy w większości to zwierzęta agresywne, impulsywne i swojej waleczności zaciekłe. A w powiązaniu z ich ogromną siłą stają się niebezpieczne i groźne dla otoczenia. Pamietajmy, że nie tylko natura, ale w dużym stopniu wychowanie kształtuje charakter. I tylko my decydujemy czy mamy przy sobie przyjaciela i zrównoważonego obrońce, czy nieobliczalną bestię.
(wg. Marty i Tadeusza Szymańskich ["Mój Pies" nr. 3 marzec 95])