Podczas kupna szczenięcia często główną rolę odgrywa cena. Jednak to nie ona powinna decydować o transakcji. Renomowane hodowle ponoszą spore koszta związane z odchowaniem dobrego miotu ( karmy, szczepienia, opieka lekarza wet.), dlatego też cena "porządnych" szczeniąt jest adekwatna do ich "jakości".
Z kolei domorośli "hodowcy" czy tzw. "bazarowi" producenci zwierząt ograniczają nakłady do minimum, nie przywiązując przy tym wagi do odpowiedniego doboru hodowlanego, żywienia, profilaktyki zdrowotnej czy właściwej socjalizacji szczeniąt - w efekcie sprzedają je za "pół darmo" ale często niedożywione, chore, zarobaczone - nie rokujące zbyt dobrze odnośnie ich zdrowia, psychiki i wyglądu.Sprawdza się tu więc stare powiedzenie, że tani pies później drogo kosztuje...
Jeśli zamierzamy nabyć szczenię z rodowodem w momencie zakupu powinno ono już posiadać tatuaż (w uchu, lub częściej w pachwinie), metrykę oraz książeczkę zdrowia. Ostatnio coraz częściej tatuaż zastępowany jest mikroczipem wszczepianym pod skórę. Jest to sposób znakowania godny polecenia, o wiele trwalszy niż tatuowanie, wymagany jest również przy przewozie psów za granicę. Szczenięta nie powinny być również sprzedawane przed ukończeniem 6 tygodnia życia.
Jeśli hodowca tłumaczy, że "dokumenty dostarczy później" jego wiarygodność pozostawia wiele do życzenia i lepiej odstąpić od zakupu. Należy również pamietać, że obecnie KAŻDE SZCZENIĘ W MIOCIE OTRZYMUJE RODOWÓD, także tekst "nie ma rodowodu, bo był np. siódmy w miocie" należy między bajki włożyć. O ironio jest to dość powszechna metoda "opchnięcia" szczenięcia pochodzącego po rodzicach bez uprawnień hodowlanych, bądź też jako efekt "mezaliansu" suki hodowlanej z kundelkiem z sąsiedztwa...
Kolejną sprawą jest książeczka zdrowia, która bezwzględnie powinno posiadać szczenię. Znajdziemy tam informacje o przeprowadzanych odrobaczeniach ( przynajmniej jedno, a jeszcze lepiej dwa) oraz o szczepieniach. Nie należy również wierzyć hodowcom, iż szczenię nie ma jeszcze szczepień " bo jest za małe" - obecnie na rynku znajdują się szczepionki przeznaczone do podawania już 6-tygodniowym maluchom. W przypadku psa 2-miesięcznego zwykle jest on po 1 szczepieniu, natomiast w wieku 4 - 6 i więcej miesięcy powinien mieć już komplet szczepień (zwykle 3-5).
Zwykle od troskliwych hodowców otrzymamy też wyprawkę dla malucha: karmę, witaminy, ulubioną zabawkę czy własną miseczkę. Powinniśmy też zostać poinformowani o opiece nad szczenięciem, żywieniu, terminie kolejnych szczepień itp.
Podczas wizyty u hodowcy powinniśmy mieć również możliwość obejrzenia rodziców szczenięcia. Mamy dzieki temy możliwość zorientowania się co do ich psychiki, którą najprawdopodobniej odziedziczy potomstwo, jak również kondycji (gdy suka jest niedożywiona, szczenięta również). Zwróćmy też uwagę na kojec, jego czystość, usytuowanie. Odpowiedzialni hodowcy, o ile to możliwe, odchowują szczenięta w domu, tak by miały bliski kontakt z człowiekiem co zapewnia im odpowiednią socjalizację.
Wybierając przyszłego domownika przyjrzyjmy się wszystkim szczeniętom: czy są wesołe, rozrabiaja, czy chętnie nawiązują kontakt z człowiekiem. Obejrzyjmy dokładnie pyszczek, czy nie ma wypływu w kącikach oczu lub z nosa. Zwróćmy uwagę na skórę: powinna być miękka, elastyczna, pokryta błyszczącą, delikatną sierścią, bez zaczerwienień, wyprysków i wyłysień. Ogladając okolicę odbytu sprawdźmy, czy maluch nie ma biegunki, która może wynikać z nieprawidłowego żywienia, ale też groźnych chorób bakteryjnych i wirusowych. Szczenięta nie powinny być również wychudzone, z wydętymi brzuszkami, gdyż najczęście wskazuje to na silne zarobaczenie i nie rokuje najlepiej...
Z kolei domorośli "hodowcy" czy tzw. "bazarowi" producenci zwierząt ograniczają nakłady do minimum, nie przywiązując przy tym wagi do odpowiedniego doboru hodowlanego, żywienia, profilaktyki zdrowotnej czy właściwej socjalizacji szczeniąt - w efekcie sprzedają je za "pół darmo" ale często niedożywione, chore, zarobaczone - nie rokujące zbyt dobrze odnośnie ich zdrowia, psychiki i wyglądu.Sprawdza się tu więc stare powiedzenie, że tani pies później drogo kosztuje...
Jeśli zamierzamy nabyć szczenię z rodowodem w momencie zakupu powinno ono już posiadać tatuaż (w uchu, lub częściej w pachwinie), metrykę oraz książeczkę zdrowia. Ostatnio coraz częściej tatuaż zastępowany jest mikroczipem wszczepianym pod skórę. Jest to sposób znakowania godny polecenia, o wiele trwalszy niż tatuowanie, wymagany jest również przy przewozie psów za granicę. Szczenięta nie powinny być również sprzedawane przed ukończeniem 6 tygodnia życia.
Jeśli hodowca tłumaczy, że "dokumenty dostarczy później" jego wiarygodność pozostawia wiele do życzenia i lepiej odstąpić od zakupu. Należy również pamietać, że obecnie KAŻDE SZCZENIĘ W MIOCIE OTRZYMUJE RODOWÓD, także tekst "nie ma rodowodu, bo był np. siódmy w miocie" należy między bajki włożyć. O ironio jest to dość powszechna metoda "opchnięcia" szczenięcia pochodzącego po rodzicach bez uprawnień hodowlanych, bądź też jako efekt "mezaliansu" suki hodowlanej z kundelkiem z sąsiedztwa...
Kolejną sprawą jest książeczka zdrowia, która bezwzględnie powinno posiadać szczenię. Znajdziemy tam informacje o przeprowadzanych odrobaczeniach ( przynajmniej jedno, a jeszcze lepiej dwa) oraz o szczepieniach. Nie należy również wierzyć hodowcom, iż szczenię nie ma jeszcze szczepień " bo jest za małe" - obecnie na rynku znajdują się szczepionki przeznaczone do podawania już 6-tygodniowym maluchom. W przypadku psa 2-miesięcznego zwykle jest on po 1 szczepieniu, natomiast w wieku 4 - 6 i więcej miesięcy powinien mieć już komplet szczepień (zwykle 3-5).
Zwykle od troskliwych hodowców otrzymamy też wyprawkę dla malucha: karmę, witaminy, ulubioną zabawkę czy własną miseczkę. Powinniśmy też zostać poinformowani o opiece nad szczenięciem, żywieniu, terminie kolejnych szczepień itp.
Podczas wizyty u hodowcy powinniśmy mieć również możliwość obejrzenia rodziców szczenięcia. Mamy dzieki temy możliwość zorientowania się co do ich psychiki, którą najprawdopodobniej odziedziczy potomstwo, jak również kondycji (gdy suka jest niedożywiona, szczenięta również). Zwróćmy też uwagę na kojec, jego czystość, usytuowanie. Odpowiedzialni hodowcy, o ile to możliwe, odchowują szczenięta w domu, tak by miały bliski kontakt z człowiekiem co zapewnia im odpowiednią socjalizację.
Wybierając przyszłego domownika przyjrzyjmy się wszystkim szczeniętom: czy są wesołe, rozrabiaja, czy chętnie nawiązują kontakt z człowiekiem. Obejrzyjmy dokładnie pyszczek, czy nie ma wypływu w kącikach oczu lub z nosa. Zwróćmy uwagę na skórę: powinna być miękka, elastyczna, pokryta błyszczącą, delikatną sierścią, bez zaczerwienień, wyprysków i wyłysień. Ogladając okolicę odbytu sprawdźmy, czy maluch nie ma biegunki, która może wynikać z nieprawidłowego żywienia, ale też groźnych chorób bakteryjnych i wirusowych. Szczenięta nie powinny być również wychudzone, z wydętymi brzuszkami, gdyż najczęście wskazuje to na silne zarobaczenie i nie rokuje najlepiej...